eerste prik

Vandaag of beter gezegd een uurtje geleden kwam de verpleegster langs. Ze was heel Maldegems....(lees bijna niet te verstaan) maar heel vriendelijk.

Ik moest eingenlijk nog naar de een na laatste les voor de cursus. Die heb ik dus gemist. De dame in kwestie heeft niet zo fijn geprikt. Mijn hele buikje doet nu pijn, raar maar ze deed er ook heeel lang over omde spuit leeg te krijgen. Misschien komt het daardoor. En baf....direct vreselijke hoofdpijn maar goed. Kiezen op elkaar. En hopen dat het morgen beter gaat. Dan komt haar collega.

Morgen overdag maar even kijken wie mij op het werk een spoed cursus Maldegems wilt geven;-)

x sas

Morgen

Mijn collega zei vanmiddag tjee morgen is De grote dag....hihi ze bedoelde het heel goed. Maar de grote dag tja voor mij is dat toch iets anders. Grappig.

Vanmorgen dan toch eindelijk alle medicatie meegekregen, weer een nieuw formuliertje omdat je raad het al ze de andere weer eens kwijt waren. Maar als het goed is klopt alles nu. Het was maandag en gisteren even stressen omdat ze het een en ander miste waardoor we plots geen medicatie konden krijgen. Maar goed ongelofelijk maar waar de CM (ziekenfonds) was heel rap. En heeft zelf alles in orde gebracht. Ole een applaus voor de ambtenaar!

Net als bij andere mensen ligt ons koelkastje vol...nee helaas niet meer met van de lekkere champagne. Maar dus met de medicatie. Hopelijk kunnen we in Februari er dan toch nog een flesje in leggen....of liever een Magnum . We zullen zien. We wachten af en duimen ons blauw.

Een beetje gespannen zijn we beide wel, maar zoals ons gisteren avond werd gezegd. Jullie zijn er klaar voor! De kracht en vechtlust is er. Hoera het klopt ook.

We houden jullie op de hoogte.

sas

Lang geleden....

Ja mensen het is heel lang geleden dat ik nog eens iets schreef. De afgelopen tijd hoor ik tot mijn vreugde dat mensen mijn schrijvende hand missen. Joehoe!! Dat is toch leuk om te horen.

Vanaf nu zal ik weer steeds een up-date doen. Dit omdat we de afgelopen maanden heel veel hebben gepraat, hebben gedacht en vele moeilijke en makkelijke beslissingen genomen.

We zijn de afgelopen tijd weer heerlijk naar elkaar toe gegroeid. Wat fijn om te zien, te merken en te voelen dat we een geweldig huwelijk hebben. Natuurlijk gaat het met vallen en opstaan, maar gaat dat niet in elke relatie zo? ik denk van wel.

Ook hebben we de afgelopen maanden geleerd waar onze grenzen liggen naar onszelf, naar elkaar, naar anderen. Dit brengt voor ons heel veel duidelijkheid, voor anderen misschien wat onrust. Toch doen we het goed en ben ik zeker heel trots van waar we waren en waar we nu zijn.

Ook ben ik heel blij dat we de afgelopen tijd hebben ondekt dat mensen nog altijd mee leven, meedenken en meevoelen. Dat steunt ons, niets liever dan dat mensen er uit zichzelf naar vragen. En ja het antwoord is altijd confronterend voor beide partijen, soms moeilijk, soms grappig maar altijd fijn en hartverwarmend.

We kunnen ook melden dat het ''circus'' weer van start gaat. het kost enorm veel moeite, emotie, energie en angst maar we doen het nog een keer.

Vandaag heb ik de echo gehad alles is in orde. Dus morgen stoppen met de pil en donderdag de eerste injectie. Hopelijk brengt het dit keer waar we al bijna 7 jaar op hopen. We kunnen het niet alleen maar gaan er samen voor.

2009 is voorbij eindelijk het was een te lang jaar. Ik heb zin in 2010 het wordt een goed jaar voor ons en voor de lieve mensen om ons heen. Het moet gewoon!

Ik zie uit naar jullie reacties. Jullie gedachte en openheid.

Bedankt dat jullie ons weer volgen.

x sas

met lood in mijn schoenen

Met lood in mijn schoenen ben ik net de auto ingestapt. Al maanden lang heb ik twee collega's die zwanger zijn. En hoe krijgen ze het voor elkaar maar gisteren avond zijn beide bevallen. Leuk natuurlijk en grappig misschien ook. Maar op mijn werk waar 17 vrouwen werken en 3 mannen is het vandaag dus ''zullen wij ook gezellig samen bevallen'' Leuk he heb jij het al gehoord...leuk wat gaan we kopen..leuk .. leuk ..leuk. Natuurlijk verdienen de meisjes alle aandacht van de wereld. Maar mijn hart bloed en verscheurd was alles maar zo simpel en voor iedereen zo leuk.

Dit wordt dus een lange dag en een eenzame lunch want dat zijn dé momenten waarop ik dus extra geconfronteerd wordt met de onvruchtbaarheid van mezelf. En het terug denken aan 1 jaar geleden waarop de dokters dachten dat ik zwanger was maar het niet zo bleek te zijn en waarna nooit meer iets is gebeurd.

Pfff was het maar 5 uur....

sas

verder

Mensen mensen wat een tijdens zijn het.

We zijn inmiddels verhuisd naar een hele andere omgeving. Man is druk in de weer met twee leuke banen.

En bij de onze wekelijkse dinsdag uurtje gaat alles voorspoedig. De grootste emotionele slagen zijn wellicht geleverd. Al moeten we nog een paar zaakjes op orde stellen. Eigenlijk de dingen waar we steeds vragen over hebben. De tijd zal raad geven.

Inmiddels hebben we een second opinion gevraagd aan een andere ivf arts, die wij telkens op verschillende manieren tegen kwamen. Nou wat was dat een arrogante lul. Ik vond de man in kwestie helemaal niet vriendelijk, niet geduldig en sociaal. Wat een verschil met die lieve mensen in het UZ. Wel zijn we twee dingen wijzer geworden en daarover gaan we dan in het UZ nog maar weer eens spreken.

Ook gaan we lekker dokter hoppen en nog een afspraak maken met een andere arts. Die volgens internet ook geweldig werk doet. Al moet ik zeggen dat volgens internet en andere eigenlijk bijna alle gespecialiseerde ivf artsen heel goed zijn.

Waarom het dan nooit lukt bij ons dat is voor hen ook een raadseltje met name omdat ze veel kunnen maar dagelijks in je baarmoeder kijken waarom het niet hecht tja daarvoor bestaat tot op heden geen techniek voor. Wellicht wel in de toekomst voor de mensen na ons.

We hebben het hier gezellig en de opdracht van de week is: wat is onze definitie van romantiek en hoe doen we dat..;-0 GEloof me als ik zeg dat het gisteren tijdens de lunch tot hillarische taferelen zorgde. Ik kan in ieder geval nog veel leren van mijn lieve collega's.


x sas

Tijd..

De tijd gaat snel. Ik heb al een tijd niet geschreven op de blog.

Dat komt omdat ik niet zoveel inspiratie heb omdat ik zo moe ben. En ik merk dat de blog inmiddels niet meer zo grappig is als de bedoeling was. Het is inmiddels een klaaggezang geworden en dat was vanaf het begin toch niet echt de bedoeling.

Dat komt natuurlijk door alles wat er speelt en ik gewoon mijn gedachte opschrijf zonder erover na te denken. Alleen die is blijkbaar inmiddels zonder humor.

Toch kijk ik wel dagelijks even of er mensen reageren, dat vindt ik dan wel weer leuk. Raar eigenlijk hoe een mens in elkaar zit.

De doos ...iedereen is benieuwd of het vordert ik kan jullie met een gerust hart mededelen dat er niets over te zeggen valt. De doos is er nog niet...hij zal er eerdaags wel komen. Net als andere zaken die we nu aan aan het oplossen zijn. Het is net als een puzzel we leggen stukjes en soms passen die en soms niet. Soms gaan we op volle kracht vooruit, soms stopt het.

Alles gaat hier in golf bewegingen. Ik leef per dag en kijk soms iets vooruit maar niet verder dan het einde van het jaar. Dat is ver genoeg meer kan ik niet nu. Ik ben inmiddels '' officieel '' overspannen. En zit nu dus thuis, dat is dus geen vakantie he jongens dat is serieuze business. Aan de ene kant doet het me goed omdat er nu een pak minder prikkels zijn aan de andere kant voel ik mij verschrikkelijk schuldig naar collega's. Zeker omdat het nu de drukste periode is op het werk. Maar wat moet dat moet.

Ik merk dat ik erg leun op mijn ventje dat is lastig voor hem. Ik ben erg onzeker in alles wat ik doe, zeg of niet doe. Alles lukt niet meer zo goed, ik kan slecht tegen prikkels van buitenaf. ik kan alles maar slecht onthouden, mijn korte termijn geheugen is echt een zeef. ik weet soms niet eens meer wat ik een uur geleden heb gedaan. En als ik alleen naar de stad ga dan ben ik zo weg teveel is het ik kan het niet filteren. Auto rijden is ook wat lastig omdat ik zoo moe ben.En zo kan ik nog wel even doorgaan. Ik slaap veel en lees simpele boeken ach het zal wel weer overgaan.

zo dat was de update voor nu....

Opdracht

Twee weken geleden heb ik een opdracht gekregen. Zorg ervoor dat de spanning en stress uit je lichaam gaat door te knutselen. Jaja lekker makkelijk gezegd maar niet gedaan.

De psych waar we inmiddels al een paar keer samen naar toe zijn geweest kwam hiermee. Juist omdat mijn hele lichaam pijn doet, fysieke klachten spelen bij mij altijd een grote rol als ik de emoties niet kan,wil of durf te uiten. Hoe dat komt weet ik eigenlijk niet.

Ze kwam met een zwarte door aanzetten waarin allerlei teksten en andere dingen zaten, op de doos zaten veren en verschillende zinnen of woorden zoals, ik kan niet zwanger worden, of iui of icsi enz. Ik begon onverwacht verschrikkelijk te huilen, de psych, ik en Alan schrokken daar eigenlijk allemaal van. Ze vroeg zich af hoe dat kwam. Alan zei ,, omdat je het woord ritueel gebruikt en daar houdt sas niet van'' hmmm dacht ik dat is waar maar nee dat is het niet. Later bedacht ik dat het zo definitief voelde, zo en nu stoppen we punt, dit is om af te sluiten. En ik kwam er direct achter dat ik het nog niet kan en wil afsluiten. Ik ben er nog niet klaar voor om met zijn tweetjes te blijven. Ach wanneer ben je er wel klaar voor als de hele wereld dagelijks draait om kinderen? Volgens mij nooit.

Nu de psych op vakantie is voor enkele weken, heb ik rustig de tijd om na te denken ook over de 'zwarte doos'' en mijn opdracht.

Net tijdens het dagelijks ochtend wandelingetje met de liefste hondjes van de wereld. Bedacht ik dat ik bang ben voor mijn eigen emoties. Wat als ik eraan begin, welke beerput van jaren van mislukkingen ga ik open halen, hoe kom ik er dan uit? Kom ik er dan wel uit? Hoeveel kan ik nog hebben? Dat is de reden waarom ik niet durf omdat ik nu al bijna niet meer voor mezelf kan zorgen. Ik draai al maanden op de automatische piloot. De afgelopen weken is de aftakeling fysiek enorm snel gegaan. Mijn lichaam is zwaar en moe en kan niet meer vooruit. En dat is eng omdat ik het herken. Gelukkig herken ik het maar ohh wat is eng. Wat nu hoe verder echt waar ik weet en durf het niet.

Rust is het enige wat ik wil in alles rust. Dat zou de grootste remedie zijn. Maar rust zit er de komende tijd nog niet in.

Mijn vriendin zei vorige week ''schatte patat'' wij denken dat je langzaam naar een burn out gaat. Nee joh zei ik. Maar toch he ook daar denk ik nu dus overna en inderdaad ik zou het allemaal zomaar kunnen verliezen. En dat is dus echt niet de bedoeling.

Die zwarte doos dan toch maar maken? Alleen ....pffff ....ik wil wel maar durf niet.

x sas