Meer praten

Het is al een tijdje zo dat ik merk dat er weinig bekend is over het leed onder de iui,ivf,icsi, adoptie en andere zaken rond het ongewenst kinderloos zijn.

Men denkt over het algemeen(zo ook ik tot een paar jaar terug) met een van de behandelingen in het in een poep en een scheet(voor de NL lezers) of wel tussen de soep en de patatten (voor de BE lezers)gebeurd. Iedereen kan op die manier zwanger worden. Mensen kiezen zelf om dat niet te doen en gaan dan over tot adoptie. Niets maar dan ook niets in minder waar.

Natuurlijk als je eenmaal in die medische molen zit is het een keuze palet van jewelste. Maar eigenlijk wil je dat helemaal niet. Je wilt ''gewoon'' een kind.

Ook zijn er wel eens programma's die er iets over zeggen, op internet is er wel het een en ander over te lezen maar, nooit echt duidelijk. Hoe komt dat toch? In een tijd waarover we over alles praten, alles gezien mag worden, alles gezegd wordt? Hoe is het toch mogelijk dat er niet met een grotere openheid over wordt gesproken. Deze vragen houden mij al een tijdje bezig.

Wat mij ook zo opvalt is dat mensen die met behandelingen bezig zijn er niet over durven, kunnen, willen praten. Op bv een chat met ''lotgenoten''(wat een rot woord trouwens) hebben vele mensen een nickname ook op de blogs die ze zelf schrijven. Ergens snap ik het wel hoor maar aan de andere kant vindt ik het soms jammer.

Wij (ongewenst kinderloze) klagen onderling vaak dat men er geen begrip voor heeft maar moeten we dan zelf niet opener worden? De wereld om ons heen beter informeren?

Ik ben onlangs begonnen met een foto reportage te maken. Van het UZ Gent heb ik hiervoor toestemming gekregen. Tot nu toe zijn het helaas alleen maar plastische beelden. Graag wil ik werken met mensen, echte mensen en hun verhaal in beeld brengen. De leuke, mooie, vrolijke, moeilijke kanten vast leggen zodat er ook meer visueel beeld komt. De foto's die ik voor mijn blog gebruik zijn door mij gemaakt.

Dus wil je meewerken, durf je het, ik hoop het laat het maar weten. Samen kunnen we meer!

Tot slot nog een filmpje die ik op een andere blog zag...de volgende keer mijn ongenuanceerde mening erover.

http://www.novatv.nl/page/detailreacties/uitzendingen/7481/IVF+zonder+grenzen+in+Israël

XX Sasbelgie (ook in nickname dus...)

groei stopt

Vandaag een nieuwe echo. En wat blijkt de follikels zijn bijna niet gegroeid. Shit dat is niet de bedoeling. Aan de andere kant zit ik nu veilig, want ik weet nu heel zeker dat de punctie zekers niet in het weekend valt. Zondag moet ik opnieuw langs komen om te kijken hoe alles groeit. In de hoop dat ze opeens een boost hebben gekregen net als de vorige keer de laatste dagen. We zullen zien, de pu zal nu voor dinsdag of woensdag zijn.

Verder ben ik inmiddels wel benieuwd of de embryo's zullen door groeien naar 5 dagen. Drie dagen kunnen ze dat is al gebleken maar of ze twee dagen langer kunnen groeien. Geen idee. Als ik erover nadenk dan merk ik dat ik het heel spannend vindt. Temeer omdat er veel vanaf hangt. Want wat als ze niet door groeien, wat houdt dat dan in, is er een verklaring voor. Geen idee.

Gisteren heerlijk met twee vriendinnen gesproken over draagmoederschap. Het was heel fijn. Maar ook hadden hun tegelijkertijd de gedachten dat mijn lichaam misschien vreemde dingen afstoot. Tja dat weet niemand. Innesteling is natuurlijk heel erg moeilijk om te onderzoeken. Jammer genoeg. We moeten afwachten, geduld hebben en hopen dat alles dan toch goed komt.

x sas

Pfff

Gelukkig er is maar 1 follikel bij gekomen. Ze zijn verder alle 13 nu zo'n 15 mm. Er moet dus nog worden verder gespoten om vrijdag of maandag de punctie te doen. We moeten dus nog een beetje afwachten. Ik vindt het wel weer erg spannend allemaal.Op het plaatje kun je zien hoe het er ongeveer uit ziet. Dat verschild natuurlijk wel een beetje. Dit is maar een kant ofwel links ofwel rechts.

Wellicht kan ik van de week als ik heel lief kijk. En me netjes gedraag...wel een foto krijgen. Al is dat niet gebruikelijk, aan de andere kant ze zijn mijn ongebruikelijke vragen al gewoon. Ik bedoel de foto's die je altijd ziet maak ik daar zelf.

Verder wil ik toch even voor 1 keertje iedereen aanraden om een ludieke actie te bedenken om extra geld te kunnen storten voor Haiti. Wees tenslotte eerlijk we mogen dankbaar zijn dat ons bedje hier staat.

Oh ja en beloof me dat je nooit s'morgens vroeg op de radio meld dat je zwanger bent. Het was deze ochtend te erg voor woorden.

X sas

Teleurstellend

Teleurstellend is eigenlijk nog licht uitgedrukt. Ik ben gewoon heel boos, boos op mijn eigen lichaam. Al heel mijn leven laat het af weten op cruciale zaken. Ik ben tot op heden eigenlijk sinds jaren niet meer boos geweest op mijn lichaam. Ik weet helaas is tegenstelling tot anderen dat een lichaam niet van zelf en zonder grenzen functioneert.
Jaren geleden heb ik te kampen gehad met wekendelen reuma, heb er zelfs twee maanden intern voor in een revalidatie centrum gezeten. Daarna is het heel lang goed gegaan en ben ik niet meer boos. Ik ken mijn grenzen en eerlijk is eerlijk ik ben al jaren gezond.

Nu laat mijn lichaam het wel al jaren af weten om uit zichzelf zwanger te worden. Bij het begin van de procedure in het UZ Gent was ik altijd optimistisch. We wisten immers de reden, en ok met IUI zullen we er dan wel komen was mijn gedachte. Helaas zo simpel was het niet. En zelfs nu met icsi werkt het niet. Het zijn inmiddels al moppie's van 3 dagen oud deze maand zijn ze zelfs gelaserd. Mijn lichaam hoeft dus bijna niets meer te doen. En nog zelfs nu doet het niet zijn best. Het is niet eerlijk, niet leuk en heel ontmoedigend. Ik baal er ontzettend van dat het weigerd zwanger te worden gewoon te doen waar het voor gebouwd is. Natuurlijk zijn er mensen die graag kinderloos willen blijven om velen redenen. Maar ik denk dat het lichaam is gemaakt om kinderen te krijgen. Waarom de mijne dan niet. Waarom werk je niet, jij stom stom lichaam. Doe toch gewoon je ding!!!

Natuurlijk hebben we het goed samen zijn we gelukkig en kennen we veel liefde. Maar ons huis is gebouwd om kinderen te krijgen, het staat wagenweid open. In de bijbel staat deze tekst. Zet je tent open en bereid je voor. Nou God, ook U heeft Uw oren pot dicht. Bent een beetje dement aan het worden zoals een vriendin zei,, haar zus werd per ongeluk zwanger, zei al jaren niet.'' God is de weg kwijt. Ik ben ook de weg kwijt, de weg naar zwanger worden is een hele lange weg, en er komt maar geen einde aan. Mijn weg naar God is kwijt, het is stil aan de overkant. Ik ben zo boos dat ik mijn verdriet voor mezelf begin te houden even een traan en dan weer verder. Is dat de oplossing nee vast niet, laat je gaan zou mijn moeder zeggen dat is goed. Ik kan het niet ik ben geblokkeerd, ik kan er niet aan toe geven.

Het helpt wel dit te schrijven en van jullie te horen. Het helpt om met de lieve DVO-ers te praten en het helpt om met mijn west-vlaamse te chatten. Verder kom ik niet.

Saskia