IVM

Met verbazing las ik dit weekend in de Libelle, die mijn moeder altijd zo lief opstuurd. Dat er naast IVF en ICSI een nieuwe behandeling is. Als ik dat toch had geweten......hierbij voor jullie.


IVF en ICSI hebben niet langer het monopolie; er bestaat een andere patiëntvriendelijke vruchtbaarheidsbehandeling waardoor je minder hormonen moet slikken en een minder lange behandeling ondergaat met minder pijn! Lang leve IVM of In-vitromaturatie!

Wat is In-vitromaturatie of IVM?
In België neemt het Centrum voor Reproductieve Geneeskunde in UZ Brussel het voortouw in IVM-toepassingen. Dr. Michel Devos legt ons uit waar het over gaat.

In tegenstelling tot de klassieke vruchtbaarheidsbehandeling met in-vitrofertilisatie (IVF) of intracytoplasmatische sperma-injectie (ICSI), waar onder invloed van hormonale stimulatie van de eierstokken rijpe eicellen worden geoogst, om bevrucht te worden in het labo, worden bij een IVM-behandeling onrijpe eicellen geoogst.

Deze onrijpe eicellen moeten eerst gedurende 30 tot 48 uur uitrijpen in een specifiek cultuurmedium, alvorens ze bevrucht kunnen worden via IVF of ICSI.

Voor wie is IVM geschikt?
De techniek is niet nieuw, de eerste zwangerschap bij de mens na IVM werd in 1991 gerapporteerd. Toch heeft de techniek nooit hetzelfde succes kunnen boeken als de conventionele IVF/ICSI behandeling, vooral omdat in vergelijking met deze laatste, klassieke vruchtbaarheidsbehandeling, met IVM nergens dezelfde zwangerschapscijfers konden behaald worden.

IVM lijkt nochtans een veelbelovende techniek voor bepaalde patiëntengroepen, vooral door troeven van patiëntvriendelijkheid, weinig bijwerkingen en tenslotte omdat het ovarieel hyperstimulatiesyndroom (OHSS), de meest frequente bijwerking van de klassieke IVF/ICSI-behandeling, helemaal niet voorkomt bij een IVM-behandeling.

Patiënten met een grote eicelreserve, zijn bij uitstek goede kandidaten voor IVM. Deze patiënten hebben bij een conventionele hormonale stimulatie van de eierstokken een significant risico om het ovarieel hyperstimulatiesyndroom (OHSS) te ontwikkelen. Ernstig OHSS kan mogelijks leiden tot ascites, pleuravocht, orgaanfalen, diepveneuze thrombose of longembolie.

Ook kandidaat eiceldonoren hebben de mogelijkheid hebben om via een IVM-behandeling eicellen af te staan. Bij jonge vrouwen die een behandeling met chemo-of radiotherapie moeten ondergaan, en bij wie er geen tijd meer is om eerst een conventionele ovariële stimulatie toe te passen, kan binnen een korte tijdsspanne een eicelaspiratie gepland worden om de geoogste onrijpe eicellen vervolgens in-vitro uit te rijpen. De uitgerijpte eicellen kunnen vervolgens met behulp van vitrificatie, een nieuwe vriesmethode, diepgevroren worden en langdurig bewaard blijven. Zodra de behandeling met chemo-of radiotherapie afgerond is en de patiënte na enige tijd groen licht krijgt van haar behandelende arts om opnieuw een zwangerschap na te streven, kunnen deze eicellen opgewarmd en bevrucht worden, gevolgd door de terugplaatsing van een of meerdere embryo’s in de baarmoeder.

Momenteel wordt op steeds grotere schaal toegepast in Scandinavië, Groot-Brittannië, Italië, Canada en Zuid-Korea. In België neemt het Centrum voor Reproductieve Geneeskunde in UZ Brussel het voortouw in de toepassingen van IVM.

Hoe gaat de arts te werk bij IVM?
Tijdens de IVM-behandelingscyclus worden vaak dezelfde hormonen gebruikt als bij een conventionele behandeling, maar de totale dosis hormonen bedraagt hoogstens een derde van de dosis tijdens een klassieke stimulatie. Hierdoor duurt de behandeling minder lang, zijn minder bloed- of echocontroles nodig en treden bijwerkingen zoals een opgezet gevoel of onderbuikspijn nauwelijks op.

Het aspireren van de eicellen, ook wel eicelpick-up genoemd, geeft in de meeste gevallen ook minder ongemakken dan een klassieke eicelpick-up, vooral omdat de eierstokken bij een IVM-behandeling minder volumineus en dus ook minder gevoelig zijn.

Wat zijn de resultaten van IVM?
Nauwgezette rapportering van de zwangerschappen, geboortegegevens en opvolging na de geboorte, heeft ertoe geleid dat we kunnen besluiten dat er geen verhoogd risico bestaat op problemen tijdens de zwangerschap of aangeboren afwijkingen bij kinderen na IVM.

IVM is een vruchtbaarheidstechniek die haar troeven van patiëntvriendelijkheid en afwezigheid van belangrijke bijwerkingen vooral kan uitspelen bij specifieke patiëntenpopulaties, zoals vrouwen met PCOS en in het nieuwe domein van oncofertiliteit. Door de slaagkans van de IVM-behandeling te verbeteren, kan haar aandeel binnen het pakket van mogelijke vruchtbaarheidsbehandelingen ongetwijfeld nog verder toenemen.

Met dank aan Dr. Michel Devos, Centrum voor Reproductieve Geneeskunde van het Universitair Ziekenhuis van de Vrije Universiteit Brussel

http://www.baby.be/nl/zwanger-worden/verminderde-vruchtbaarheid/vruchtbaarheidsbehandelingen-icsi/article/ivm-icsi-en-ivf-krijgen

tot snel,

Sasbelgie

Meer praten

Het is al een tijdje zo dat ik merk dat er weinig bekend is over het leed onder de iui,ivf,icsi, adoptie en andere zaken rond het ongewenst kinderloos zijn.

Men denkt over het algemeen(zo ook ik tot een paar jaar terug) met een van de behandelingen in het in een poep en een scheet(voor de NL lezers) of wel tussen de soep en de patatten (voor de BE lezers)gebeurd. Iedereen kan op die manier zwanger worden. Mensen kiezen zelf om dat niet te doen en gaan dan over tot adoptie. Niets maar dan ook niets in minder waar.

Natuurlijk als je eenmaal in die medische molen zit is het een keuze palet van jewelste. Maar eigenlijk wil je dat helemaal niet. Je wilt ''gewoon'' een kind.

Ook zijn er wel eens programma's die er iets over zeggen, op internet is er wel het een en ander over te lezen maar, nooit echt duidelijk. Hoe komt dat toch? In een tijd waarover we over alles praten, alles gezien mag worden, alles gezegd wordt? Hoe is het toch mogelijk dat er niet met een grotere openheid over wordt gesproken. Deze vragen houden mij al een tijdje bezig.

Wat mij ook zo opvalt is dat mensen die met behandelingen bezig zijn er niet over durven, kunnen, willen praten. Op bv een chat met ''lotgenoten''(wat een rot woord trouwens) hebben vele mensen een nickname ook op de blogs die ze zelf schrijven. Ergens snap ik het wel hoor maar aan de andere kant vindt ik het soms jammer.

Wij (ongewenst kinderloze) klagen onderling vaak dat men er geen begrip voor heeft maar moeten we dan zelf niet opener worden? De wereld om ons heen beter informeren?

Ik ben onlangs begonnen met een foto reportage te maken. Van het UZ Gent heb ik hiervoor toestemming gekregen. Tot nu toe zijn het helaas alleen maar plastische beelden. Graag wil ik werken met mensen, echte mensen en hun verhaal in beeld brengen. De leuke, mooie, vrolijke, moeilijke kanten vast leggen zodat er ook meer visueel beeld komt. De foto's die ik voor mijn blog gebruik zijn door mij gemaakt.

Dus wil je meewerken, durf je het, ik hoop het laat het maar weten. Samen kunnen we meer!

Tot slot nog een filmpje die ik op een andere blog zag...de volgende keer mijn ongenuanceerde mening erover.

http://www.novatv.nl/page/detailreacties/uitzendingen/7481/IVF+zonder+grenzen+in+Israël

XX Sasbelgie (ook in nickname dus...)

Stess alom

Vanmorgen ging om 6 uur de wekker om op tijd te zijn voor de nieuwe echo. Ik vindt het altijd vroeg maar eenmaal uit je bedje en op de weg. Moet ik zeggen vindt ik het heerlijk. Die stilte, de wereld moet nog wakker worden. Dat is toch eigenlijk wel het moment van de dag. Jammer van de regen die er vandaag weer is.

De echo niet zo'n succes de follikels staan nu al een paar dagen stil. Dus moet ik nog langer spuiten, en zelfs de dossis wordt vanaf vandaag verdubbeld. Niets dinsdag of woensdag de punctie. Geen idee ook wanneer wel. En als ze dinsdag nog steeds niet groter zijn dan krijg ik er fijn nog wat andere hormonen bij om te zorgen dat de follikels niet ontploffen en we alles voor niets hebben gedaan. Hoe het goedje ook al weer heet...sorry door de paniek en stress vergeten.

Je elke avond weer prikken gaat tegen staan. Je steeds zieker voelen terwijl er niets groeit is fustrerend. Telkens weer nieuwe kans dagen voor de punctie krijgen en dan niet doorgaan is heel erg moeilijk. Afzien is wat we doen, je focus steeds opnieuw verleggen.

Dinsdag dus opnieuw een echo en nu fijn een aantal zenuwslopende dagen.

Zo ik ga nog maar weer mijn bedje in om te slapen, lijkt me een goed plan.

x sas

2 to go

Nog twee dagen en dan zijn deze injecties al weer voorbij. De afgelopen dagen is er een hele lieve, vriendelijke en zachtaardige verpleegkundige geweest. Zie je wel het kan ook anders. Gelukkig maar.

De Gonal-F gaat verder prima. Mijn collega die tegen over mij zit is ziek wel jammer. Maar gelukkig voor haar en mij...mijn darmen doen namelijk een beetje raar. En ik kan er niets aan doen maar laat zo af en toe flinke stinkwinden;-) Dus maar goed dat ik deze dagen alleen zit. Verder heb ik al een klein beetje last van mijn buik, maar al bij al voel ik mij prima. Naast de hevige verkoudheid waar iedereen mee schijnt te kampen.

Ik hoop dat mijn darmpjes weer snel normaal doen, ik bedoel straks betrapt iemand mij op het werk....

Genoeg grapjes...donderdag de echo heel spannend ik ben benieuwd hoe alles er van binnen uit ziet.

Ik hou jullie op de hoogte.

grt Sas

verder

Mensen mensen wat een tijdens zijn het.

We zijn inmiddels verhuisd naar een hele andere omgeving. Man is druk in de weer met twee leuke banen.

En bij de onze wekelijkse dinsdag uurtje gaat alles voorspoedig. De grootste emotionele slagen zijn wellicht geleverd. Al moeten we nog een paar zaakjes op orde stellen. Eigenlijk de dingen waar we steeds vragen over hebben. De tijd zal raad geven.

Inmiddels hebben we een second opinion gevraagd aan een andere ivf arts, die wij telkens op verschillende manieren tegen kwamen. Nou wat was dat een arrogante lul. Ik vond de man in kwestie helemaal niet vriendelijk, niet geduldig en sociaal. Wat een verschil met die lieve mensen in het UZ. Wel zijn we twee dingen wijzer geworden en daarover gaan we dan in het UZ nog maar weer eens spreken.

Ook gaan we lekker dokter hoppen en nog een afspraak maken met een andere arts. Die volgens internet ook geweldig werk doet. Al moet ik zeggen dat volgens internet en andere eigenlijk bijna alle gespecialiseerde ivf artsen heel goed zijn.

Waarom het dan nooit lukt bij ons dat is voor hen ook een raadseltje met name omdat ze veel kunnen maar dagelijks in je baarmoeder kijken waarom het niet hecht tja daarvoor bestaat tot op heden geen techniek voor. Wellicht wel in de toekomst voor de mensen na ons.

We hebben het hier gezellig en de opdracht van de week is: wat is onze definitie van romantiek en hoe doen we dat..;-0 GEloof me als ik zeg dat het gisteren tijdens de lunch tot hillarische taferelen zorgde. Ik kan in ieder geval nog veel leren van mijn lieve collega's.


x sas