Gesprekje

We horen van mensen dat we niet zoveel meer bloggen dat klopt. Het gaat goed en op icsi gebied gebeurd er niet zo heel veel. Uhhhh..niets eigenlijk.

Vorige maand zijn we nog wel even met de Prof. wezen praten. Dat ging zoals gewoonlijk dan toch weer anders dan we dachten. Zij was niet aanwezig tijdens de laatste dagen van de vorige icsi ronde. Ze begreep dan ook niet waarom de andere artsen twee moppie's hadden terug geplaatst ze waren toch al meer dood dan levend. Precies zoals mijn man en ik al dachten. Ze waren zelfs niet goed genoeg geweest voor onderzoek.....dat zegt veel.

Ook blijkt het dus helemaal niet met hormonen van mijn man te maken te hebben. En testosteronen schijnen dus voor ons helemaal niet de oplossing te zijn. Het zaad wordt daarvan alleen maar slecht. Ok....hele andere info dus. Daar waren we beide dus wel even stil van.

Verder weet de prof. eigenlijk niet zo goed wat er aan de hand is. De eerste keer hadden we een heel goed resultaat de tweede keer heel slecht. We ''moeten'' dus nog een ronde doen om zeker te weten hoe en wat. En ook zeker de moppie's 5 dagen laten groeien. Als het dan weer niet zo goed gaat dan is alleen een donor eicel een optie of de andere optie's. Tot nu toe willen we beide die pieste niet bewandelen.

Doordat mijn man pas een operatie heeft gehad. Raad de prof. ons aan even te wachten omdat al die medicatie wel eens van invloed kan zijn. Prima voor ons en eigenlijk heel eerlijk gezegd vindt ik het wel fijn. Even geen gepruts aan mijn lijf.

De afspraak staat nu ergens aan het einde van de zomer. We zien wel.

x sasbelgie

Helaas pindakaas

Vandaag was de grote dag...sinds zatedag nog plots een keel ontsteking en koorts. Gelukkig is dat vandaag al bijna weg.

Het bloedprikken ging als een speer. Dat verwonderd mij altijd omdat het meestal niet zo goed gaat. Ik heb nogal diepliggende en rollende aders. Dat is lastig prikken ..altijd een beetje gokken. En vaak gokken ze mis met alle gevolgen van dien. Maar goed er zat vandaag zo waar een goede prikker. In een keer raak en het ging vlot, deed geen pijn. Alleen zat madam zo te beppen dat ze me te lang met de naald liet zitten...en nog wat beppen..en nog even om het hoekje kijken vanuit je stoel...tja joh toe maar...rustig aan neem je tijd...mijn armpje wordt niet steeds blauwer hoor...bep nog maar een beetje. He uh beppie....wil je de naald er effe uithalen??? Gelukkig kon dat;-)

Helaas was de uitslag weer als van ouds. Helaas sorry mevrouw we hebben geen goed nieuws voor u. Oh ok dan, zetten jullie ons dan weer op de nieuwe lijst. Oh..stil gaat het wel ik ja hoor. Tja soms wordt je een beetje stoïcijns ...je trekt een muurtje op zo groot als de Chinese dus..Zij de dame in kwestie nog heel lief en heel mee levend alles plannen voor een volgende ronde. In april al..pff zeg ik wel een beetje snel...oh kunt u dat niet aan dan mag het ook later hoor...gaat het wel. Ja hoor het gaat nee zo is goed later hoeft niet. Zekers mevrouw. En zo werd ik een lijdend voorwerp...waardoor de tranenmachine dan toch op gang kwam ...shit..weer op het werk...weer een uru eerder weg...weer al die medelijdende blikken maar niets zeggen ..op 2 na.

Bij thuis komst lag er dan nog even een brief van het uz. Daarin stond nog eens wat ze hadden gedaan en hoe de status was. Wij snappen eigenlijk achteraf niet zo goed waarom de moppie's zijn terug geplaatst. De gemeten kwaliteit was echt slecht. Dus de volgende keer willen we dat niet meer.

Verder zal de komende dagen het randje wel weer slijten. De teller in de hemel staat inmiddels op 23 ....

X sas

Geluk???

Vanmorgen toch maar met een volle blaas de auto in gestapt. Even moeten wachten maar ik was al snel aan de beurt. Helaas was onze ''eigen'' proffie er niet. Jammer ik mag dat mens eigenlijk wel erg graag. Nuchter maar toch meelevend, beetje zoals ik..tenminste..

De dokter was heel vriendelijk heeft ook de tijd genomen voor het een en ander aan uitleg. De moppie's zijn een beetje traag de laatste dagen. Maar 1-tje is toch nog 7 cellig. Dat is wel redelijk.

Normaal zijn wij uitstekende kwaliteit gewend, vandaar dat we nu wat onzeker zijn. Maar normaal waren ze maar 3 dagen oud en niet 5, dus dat is wel iets anders. De dokter vertelde dat tijdens de eertse drie dagen vooral het eicel zijn werk doet, pas daarna het zaadje. Zie hier begint de rolverdeling tussen man en vrouw al....toch genetisch bepaald. Tot spijt voor de feministen onder ons;-)

Het zaadje heeft bij ons dus wat moeite door gebrek aan vitamienen enz. dus nu zijn we het internet aan het afspeuren naar...wat voor vitaminen kun je het beste nemen.

Bij toeval...nou ja ik geloof niet zo in toeval. Heb ik vorige week iets gehoord over Zink. Nu verder gezocht en idd het is een mineraal of vitamine die de innesteling bevorderd en het sprema vruchtbaarder maakt. Daarnaast is Q-10 blijkbaar ook slim om te nemen.

Dus HEMA tot morgen!!! En zo zie je maar na bijna 7 jaar proberen, na 3 jaar onderdeel te zijn geworden van het meubilair in het UZ Gent, na vele gesprekken. Is internet altijd een goed medium en leren we dagelijks nog bij.

Het wachten is begonnen....

grt sas

Wat een uren

Gisteren kon ik me dan toch niet meer inhouden. Ik ben maar weer eens brutaal geweest....en het uz gebeld om te vragen of onze moppie's nog groeien.

Helaas is het zo dat ze van maandag op dinsdag nacht niet zijn gegroeid. De dame van het labo had een heel technisch verhaal. Delingen en nog meer delingen, technisch gezien zijn ze nu 5 en 6 cellen groot. Gisteren zijn ze in een ander vitamine badje gestopt in de hoop dat ze die lekker vinden en opeens nog eens groeien.

Volgens het labo kan dat...maar ja ...volgens mij kan dat niet echt. Het is hier ook wel zo dat ze vaak verzachtende woorden gebruiken. Hoe het kan enzo dat moest ik morgen maar vragen.

Ik ben dus nu al uren in twijel, hoop toch, geloof het niet echt....houdt er rekening mee dat ik zo voor niets naar Gent rijdt.

Het was een lange koude nacht....


Sas

The day after

Wauw een wonder...de punctie is gisteren heel goed verlopen. Eigenlijk had ik verwacht veel zenuwachtiger te zijn. Maar ik was best wel erg rustig. Behalve heel even toen de anesthesist langs kwam. Hij zag de paniek en werd opslag heel erg vriendelijk. Ik werd vlak daarna gehaald, zijn assistent wilde mij het infuus inbrengen. Waarop hij zei,, nee nee dat doen we niet mevrouw heeft schrik, we gaan lekker met een kapje doen zoalsbij kleine kindjes'' De manier waarop hij dat zei en dan zo vriendelijk wauw..echt waar. Toen ik wakker werd ook niet huilend en in paniek wakker geworden en niet bibberend en ook niet misselijk. Ik weet niet welke medicijnenkast hij heeft open getrokken maar wel de juiste. Dus een nederig applaus voor de man!

Dan heeft de arts helaas maar 5 eitjes kunnen oogsten...tjee ik lijk soms echt een kwekerij. Dat is wat weinig maar goed beter dan niets. Net naar het ziekenhuis gebeld nog iets slechter nieuws er zijn er maar 2 bevrucht...en die moeten nu 9 maanden gaan groeien....tenminste dat is de lange termijn doelstelling, ja toch. Maar voor de korte termijn maar hopen dat ze de 5 dagen halen. We duimen en hopen hard voor de woensdag....spannend is het zekers.

Ik voel me vandaag eigenlijk best redelijk, geen hoofdpijn, zowaar. Alleen mijn buik is nog wat gevoelig, wat dik maar zeer draagbaar.

Tot van de week ....x sas

Dan toch...

Vanmorgen de laatste echo gehad. Van de 13 follikels zijn er maar 3 goed gegroeid en nog 4 onderweg. Tenminste dat denken ze. Vanavond de laatste keer zelf gonal-f zetten morgen nog 1 keer pregnyl en dan vrijdag de punctie.

Wordt vervolgd.....

Stess alom

Vanmorgen ging om 6 uur de wekker om op tijd te zijn voor de nieuwe echo. Ik vindt het altijd vroeg maar eenmaal uit je bedje en op de weg. Moet ik zeggen vindt ik het heerlijk. Die stilte, de wereld moet nog wakker worden. Dat is toch eigenlijk wel het moment van de dag. Jammer van de regen die er vandaag weer is.

De echo niet zo'n succes de follikels staan nu al een paar dagen stil. Dus moet ik nog langer spuiten, en zelfs de dossis wordt vanaf vandaag verdubbeld. Niets dinsdag of woensdag de punctie. Geen idee ook wanneer wel. En als ze dinsdag nog steeds niet groter zijn dan krijg ik er fijn nog wat andere hormonen bij om te zorgen dat de follikels niet ontploffen en we alles voor niets hebben gedaan. Hoe het goedje ook al weer heet...sorry door de paniek en stress vergeten.

Je elke avond weer prikken gaat tegen staan. Je steeds zieker voelen terwijl er niets groeit is fustrerend. Telkens weer nieuwe kans dagen voor de punctie krijgen en dan niet doorgaan is heel erg moeilijk. Afzien is wat we doen, je focus steeds opnieuw verleggen.

Dinsdag dus opnieuw een echo en nu fijn een aantal zenuwslopende dagen.

Zo ik ga nog maar weer mijn bedje in om te slapen, lijkt me een goed plan.

x sas

Pfff

Gelukkig er is maar 1 follikel bij gekomen. Ze zijn verder alle 13 nu zo'n 15 mm. Er moet dus nog worden verder gespoten om vrijdag of maandag de punctie te doen. We moeten dus nog een beetje afwachten. Ik vindt het wel weer erg spannend allemaal.Op het plaatje kun je zien hoe het er ongeveer uit ziet. Dat verschild natuurlijk wel een beetje. Dit is maar een kant ofwel links ofwel rechts.

Wellicht kan ik van de week als ik heel lief kijk. En me netjes gedraag...wel een foto krijgen. Al is dat niet gebruikelijk, aan de andere kant ze zijn mijn ongebruikelijke vragen al gewoon. Ik bedoel de foto's die je altijd ziet maak ik daar zelf.

Verder wil ik toch even voor 1 keertje iedereen aanraden om een ludieke actie te bedenken om extra geld te kunnen storten voor Haiti. Wees tenslotte eerlijk we mogen dankbaar zijn dat ons bedje hier staat.

Oh ja en beloof me dat je nooit s'morgens vroeg op de radio meld dat je zwanger bent. Het was deze ochtend te erg voor woorden.

X sas

Kippenren

De eerste echo zit erop. Ondanks de lagere dosis van medicatie is mijn lichaam al weer op tilt aan het slaan. Ik ben nu dus echt bang en zenuwachtig aan het worden. NA 5 dagen Gonal-f spuiten heb ik al 12 eitjes die aan het groeien zijn. De vorige keer kwam alles veel minder snel opgang maar nam de laatste dagen een run.

Als ik nu weer zo'n run ga krijgen betekend dat nu al weer vele vele veel te veel eitjes. Shit dus. We spuiten nu tot maandag door met deze lagere dosis, en maandag ochtend weer een echo. Dan wordt er besloten wat te doen. Dus volegende week vrijdag of maandag denk ik de pu. Veel sneller dan de vorige keer.

Goed ik probeer me rustig te houden. Fysiek en mentaal.


Wordt vervolgd..x sas

Dag Daaag

Dag lieve meneer van de injectie's tot ziens, tot over een week of twee drie. Dan wil ik je nog 1 keertje zien en daarna....niet meer graag. Joehoe over 20min. de laatste grote injectie.

Heel raar maar mijn buik is u al veel dikker dan de vorige keer, vol ook en een beetje raar. Ben ook misselijk, hoofdpijn is ook weer mijn vriend en huilhormonen doen het ook;-0 Voel je iets?? Bijwerkingen? Mwah nee joh...heel normaal allemaal. Toch meld ik morgen tijdens de eerste echo eventjes. Ben wel benieuwd hoe en of er iets groeit. Spannend vindt ik het. We zullen zien.

Verder ben ik met de dag banger aan het worden voor de pu. Ik probeer er zo min mogelijk aan te denken. Maar het komt toch vanzelf he. Of door het chatten op http://www.deverdwaaldeooievaar.be/chat Daar lees, hoor en schrijf je erg veel. Soms is het mooi soms erg verdrietig. Maar we zijn er voor elkaar. Bedankt dames van DVO!

Zo ik ga even spuiten (lijk net een verslaafde zo) tot snel. x sas

2 to go

Nog twee dagen en dan zijn deze injecties al weer voorbij. De afgelopen dagen is er een hele lieve, vriendelijke en zachtaardige verpleegkundige geweest. Zie je wel het kan ook anders. Gelukkig maar.

De Gonal-F gaat verder prima. Mijn collega die tegen over mij zit is ziek wel jammer. Maar gelukkig voor haar en mij...mijn darmen doen namelijk een beetje raar. En ik kan er niets aan doen maar laat zo af en toe flinke stinkwinden;-) Dus maar goed dat ik deze dagen alleen zit. Verder heb ik al een klein beetje last van mijn buik, maar al bij al voel ik mij prima. Naast de hevige verkoudheid waar iedereen mee schijnt te kampen.

Ik hoop dat mijn darmpjes weer snel normaal doen, ik bedoel straks betrapt iemand mij op het werk....

Genoeg grapjes...donderdag de echo heel spannend ik ben benieuwd hoe alles er van binnen uit ziet.

Ik hou jullie op de hoogte.

grt Sas

Morgen

Mijn collega zei vanmiddag tjee morgen is De grote dag....hihi ze bedoelde het heel goed. Maar de grote dag tja voor mij is dat toch iets anders. Grappig.

Vanmorgen dan toch eindelijk alle medicatie meegekregen, weer een nieuw formuliertje omdat je raad het al ze de andere weer eens kwijt waren. Maar als het goed is klopt alles nu. Het was maandag en gisteren even stressen omdat ze het een en ander miste waardoor we plots geen medicatie konden krijgen. Maar goed ongelofelijk maar waar de CM (ziekenfonds) was heel rap. En heeft zelf alles in orde gebracht. Ole een applaus voor de ambtenaar!

Net als bij andere mensen ligt ons koelkastje vol...nee helaas niet meer met van de lekkere champagne. Maar dus met de medicatie. Hopelijk kunnen we in Februari er dan toch nog een flesje in leggen....of liever een Magnum . We zullen zien. We wachten af en duimen ons blauw.

Een beetje gespannen zijn we beide wel, maar zoals ons gisteren avond werd gezegd. Jullie zijn er klaar voor! De kracht en vechtlust is er. Hoera het klopt ook.

We houden jullie op de hoogte.

sas

verder

Mensen mensen wat een tijdens zijn het.

We zijn inmiddels verhuisd naar een hele andere omgeving. Man is druk in de weer met twee leuke banen.

En bij de onze wekelijkse dinsdag uurtje gaat alles voorspoedig. De grootste emotionele slagen zijn wellicht geleverd. Al moeten we nog een paar zaakjes op orde stellen. Eigenlijk de dingen waar we steeds vragen over hebben. De tijd zal raad geven.

Inmiddels hebben we een second opinion gevraagd aan een andere ivf arts, die wij telkens op verschillende manieren tegen kwamen. Nou wat was dat een arrogante lul. Ik vond de man in kwestie helemaal niet vriendelijk, niet geduldig en sociaal. Wat een verschil met die lieve mensen in het UZ. Wel zijn we twee dingen wijzer geworden en daarover gaan we dan in het UZ nog maar weer eens spreken.

Ook gaan we lekker dokter hoppen en nog een afspraak maken met een andere arts. Die volgens internet ook geweldig werk doet. Al moet ik zeggen dat volgens internet en andere eigenlijk bijna alle gespecialiseerde ivf artsen heel goed zijn.

Waarom het dan nooit lukt bij ons dat is voor hen ook een raadseltje met name omdat ze veel kunnen maar dagelijks in je baarmoeder kijken waarom het niet hecht tja daarvoor bestaat tot op heden geen techniek voor. Wellicht wel in de toekomst voor de mensen na ons.

We hebben het hier gezellig en de opdracht van de week is: wat is onze definitie van romantiek en hoe doen we dat..;-0 GEloof me als ik zeg dat het gisteren tijdens de lunch tot hillarische taferelen zorgde. Ik kan in ieder geval nog veel leren van mijn lieve collega's.


x sas

3 dagen overtijd

Afgelopen woensdag kreeg ik het opeens op mijn hielen. We hebben de afgelopen jaren altijd op de artsen vertrouwd en ook op hun data's van komen en gaan. Dat ik eigenlijk niet meer weet hoelang mijn cyclus is.

Woensdag dacht ik opeens huh had ik vorige week niet mijn regels moeten krijgen? Hup de agenda erbij en tellen. Hmmm...tja..tjee...hmmm..nog eens kijken en ja hoor was mijn bevinding. Opeens licht paniek..shit wat nu ik zit vol met medicatie. Hmm nee t'zal wel later zijn omdat mijn lichaam weer moet wennen. Hmm niets zeggen zwijgen en maar zien wat het geeft. Maar dat gaat dan dus niet he. Dus hupsakee het broekloeren was weer begonnen. Hmm....nee ziet er allemaal normaal uit. Zal mijn hoofdpijn dan toch daarvan komen...net als in oktober tijdens die windei.

Volgende morgen hmm..nog steeds niets...s'middags om 16:00 uur toch maar het ziekenhuis gebeld. Ik de situatie uitleggen, tja mevrouw hoelang is het geleden ikke 5 weken. Normaal is dat toch korter. Nou mevrouw dat ligt eraan he, hoelang is uw cyclus? Geen idee mevrouw de afgelopen jaren heb ik altijd gewoon naar jullie geluisterd maar ik kan wel zeggen dat op de dag zelf ik 9 van de 10 keer mijn regels kreeg. Ok mevrouw wacht even ik pa uw dossier. Ja ja doet u maar rustig hoor mijn hartslag gaat inmiddels 200 ofzo...lekker rustig ook. Hmm ja mevrouw ik zie het uw cyclus is altijd 30 dagen. Mevrouw als u maandag nog niet menstrueert dan toch maar even een testje doen. Maar het kan ook komen omdat u tijdelijk bent gestopt. Oh ok..dusse ik ben nu 3 dagen overtijd? Nou mevrouw zo zou ik het niet echt willen noemen hoor. Succes he. Je hoor dank u wel.

Mijn man kijkt mij even later zeer vreemd aan en zegt heel nuchter.....hmmm je hebt daar wel een zeer grote puist zitten he....fijn en bedankt.

Maar goed zoals altijd, zoals al 6 jaar lang was ook dit moment van hoop weer voor niets. Zal ik het dan nooit afleren? Nu nog niet dat is duidelijk. Ik ben er nog niet klaar mee. Wanneer wel? Echt waar geen idee. We zullen zien.

Go go go

Elke maand moeten we na de negatieve uitslag on weer opladen. Heel veel tijd is daar niet voor.

Na ongeveer een week beginnen we weer met testen. Dat gaat of via de echo en bloedprikken of en dat is fijner via ovulatie testen. Natuurlijk brengt dat elke dag wel even wat spanning met zich mee. Zodra de wekker gaat en je op staat soms nog moe en duf dan moet je even testen. Natuurlijk kun je mischien voorstellen dat je niet altijd netjes in het potje plast..(sorry vie voor mijn vieze praatje) Het gaat er wel eens naast en dan sta je toch even te schelden echt fris is dat natuurlijk niet. Maar goed toch zeker beter dan bloedprikken in mijn geval.

In het ziekenhuis kennen de dames mij al..echt waar een tijdje terug kwam er eentje aan lopen riep mijn naam zag mij en zegt ,, oh u wacht even ik haal iemand anders'' ik moest er eigenlijk wel een beetje om lachen. Mijn aders zijn namelijk nog al klein, liggen diep en rollen. Geloof me het is geen pretje dat prikken. Het gebeurd met regelmaat dat er mis geprikt wordt waarna de verpleegkundige zenuwachtig worden. Ik heb zelf een favoriet zij prikt het beste. En we hebben er ook eentje die ik ''de slager noem''Waarom??

Omdat als zij prikt niet eens kijkt. Sterker nog toen ze mis prikte zij ze ,, ach ik doe het altijd op goed geluk, immers moet het gewoon gaan'' Ik was te verbijsterd om iets te zeggen. Alleen als zij mij roept zeg ik ,, oh u ik wacht wel even''

Gisteren was de test positief dus woensdag gaan ze onze moppies ontdooien, hopelijk overleven ze het. En zijn ze van goede kwaliteit. Ik heb vandaag nog wel even aan de telefoon duidelijk laten weten dat ze me niet nog een keer vergeten. Als bel ik woensdag ook nog. Ik lijk wel een kleine stalker.

Deze maand worden de moppies ook gelaserd. We hopen dat het helpt.

Ik zou zeggen Go go go moppie's zet hem op laat ze een poepie ruiken.


X Saskia