Posts tonen met het label hoop. Alle posts tonen
Posts tonen met het label hoop. Alle posts tonen

maandag 8 maart 2010

Boomerang





Al een paar dagen wil ik het volgende op de blog zetten. Alleen moest ik de boomerang even verwerken.

Vorige week donderdag avond tijdens het kijken van Grey's. Mijn lievelingserie op het moment. Kreeg ik dan op het einde zoals altijd natte ogen maar ook de boomerang.

Het ging over de 5 fasen van rouwverwerking. Nu dacht ik ook na al die maanden bij onze geweldige psych dat wij niet aan rouwverwerking hadden gedaan. Hihi fout gedacht, alleen heeft zij dat woord niet gebruikt. Wellicht maar goed ook zo hebben we weer iets zelf ondekt terwijl het al maanden in de ''week'ligt.

Dus de 5 fasen. Waar bestaan die dan uit?

1--> Schok ofwel ontkenning
2--> Wanhoop ofwel depressie
3--> Woede
4--> Onderhandelen
5--> Aanvaarden

Voor de gene die mijn blog vanaf dag 1 volgen hoef ik denk ik niets meer te zeggen. Voor de mensen die wij met regelmaat zien ook niet.

Toch een woordje uitleg; Wij gingen na 3 jaar pas naar het ziekenhuis om te vragen waarom zijn we nog niet zwanger. Vooraf vastgesteld dat als het niet kon het niet erg was. Tja, zo werkt dat dus niet. Alles wat wij hebben is niet erg en niet onoverkomelijk. Met andere woorden de artsen hadden altijd goede hoop op een zwangerschap. Ok die hoop en dat geloof neem je dus over. Wij dan he, dat is voor iedereen anders. Na 8 maanden van iui, 2 keer mocht namelijk niet ivm teveel aan eitjes...dus grote kans op meerling. Gingen ze teleur gesteld over op icsi, ach dat zou dan wel helpen. Dat doen we effe. Maar niets was minder waar.Inmiddels hadden we fase 1 bereikt.

Na het mislukken van de eerste icsi ronde, de pijn, het afzien, enz. was fase 2 er al lang en zeer heftig. Dit ging tijdens elke maand van mislukte terug plaatsingen van de cryo's geleidelijk over in fase 3. Fase 3 was duidelijk aanwezig samen met fase 2. Fase 3 was...het is niet eerlijk, waarom anderen wel en ik niet, waarom moet ik zoveel op mijn bord krijgen, waarom negeert men het onderwerp, waarom....Fase 2 zat erbij met grote huil uitbarstingen en emotionele reactie's naar mezelf en anderen

Fase 3 ging over in fase 4. Ik wilde al verder gaan, adoptie, draagmoeder, met zijn tweeën verder. Nog voor fase 1,2 3n 3 netjes waren ''afgerond'' Fase 4 heeft bijna geleid tot een breuk in ons geweldige huwelijk. Gewoon omdat we allebei heel goed kunnen onderhandelen. Wij kunnen als het moet over alles onderhandelen.

In de tijd van fase 2,3 en 4 hebben we dan toch maar echte hulp gezocht. En gelukkig maar, onze psych is de beste van de wereld. Wij weten dat zeker. Ze is grappig, luisterd, geeft opdracht, geeft handvaten, geeft ons gelijk, geeft ons ongelijk, geeft ons advies, geeft ons complimenten. Wat kun je nog meer verwachten.

Inmiddels zijn we in fase 5. We ronden af, gaan verder, kunnen het samen aan. Dit en alle andere dingen die op ons pad komen. We zijn allebei sterker dan ooit te voren, hebben allebei nieuwe woorden, gedragingen en grenzen leren kennen.

We kunnen inmiddels aanvaarden dat bij ons dingen soms anders gaan. Maar dat dit niet voor niks is. Met onze kennis kunnen we anderen helpen. Dat is heel veel waard.

We bouwen onszelf op, we bouwen elkaar op, we bouwen anderen op, we bereiden vriendschappen uit.

Sinds lange tijd kan ik zeggen ik ben echt gelukkig, ik ben echt blij met mezelf. Ik ben trots op wie ik ben en waar ik vandaan kom.

Psych een staande ovatie van ons.

En aan een ieder die mee leest, mee leeft BEDANKT!


X sasbelgie

zaterdag 30 januari 2010

The day after




Wauw een wonder...de punctie is gisteren heel goed verlopen. Eigenlijk had ik verwacht veel zenuwachtiger te zijn. Maar ik was best wel erg rustig. Behalve heel even toen de anesthesist langs kwam. Hij zag de paniek en werd opslag heel erg vriendelijk. Ik werd vlak daarna gehaald, zijn assistent wilde mij het infuus inbrengen. Waarop hij zei,, nee nee dat doen we niet mevrouw heeft schrik, we gaan lekker met een kapje doen zoalsbij kleine kindjes'' De manier waarop hij dat zei en dan zo vriendelijk wauw..echt waar. Toen ik wakker werd ook niet huilend en in paniek wakker geworden en niet bibberend en ook niet misselijk. Ik weet niet welke medicijnenkast hij heeft open getrokken maar wel de juiste. Dus een nederig applaus voor de man!

Dan heeft de arts helaas maar 5 eitjes kunnen oogsten...tjee ik lijk soms echt een kwekerij. Dat is wat weinig maar goed beter dan niets. Net naar het ziekenhuis gebeld nog iets slechter nieuws er zijn er maar 2 bevrucht...en die moeten nu 9 maanden gaan groeien....tenminste dat is de lange termijn doelstelling, ja toch. Maar voor de korte termijn maar hopen dat ze de 5 dagen halen. We duimen en hopen hard voor de woensdag....spannend is het zekers.

Ik voel me vandaag eigenlijk best redelijk, geen hoofdpijn, zowaar. Alleen mijn buik is nog wat gevoelig, wat dik maar zeer draagbaar.

Tot van de week ....x sas

donderdag 21 januari 2010

groei stopt

Vandaag een nieuwe echo. En wat blijkt de follikels zijn bijna niet gegroeid. Shit dat is niet de bedoeling. Aan de andere kant zit ik nu veilig, want ik weet nu heel zeker dat de punctie zekers niet in het weekend valt. Zondag moet ik opnieuw langs komen om te kijken hoe alles groeit. In de hoop dat ze opeens een boost hebben gekregen net als de vorige keer de laatste dagen. We zullen zien, de pu zal nu voor dinsdag of woensdag zijn.

Verder ben ik inmiddels wel benieuwd of de embryo's zullen door groeien naar 5 dagen. Drie dagen kunnen ze dat is al gebleken maar of ze twee dagen langer kunnen groeien. Geen idee. Als ik erover nadenk dan merk ik dat ik het heel spannend vindt. Temeer omdat er veel vanaf hangt. Want wat als ze niet door groeien, wat houdt dat dan in, is er een verklaring voor. Geen idee.

Gisteren heerlijk met twee vriendinnen gesproken over draagmoederschap. Het was heel fijn. Maar ook hadden hun tegelijkertijd de gedachten dat mijn lichaam misschien vreemde dingen afstoot. Tja dat weet niemand. Innesteling is natuurlijk heel erg moeilijk om te onderzoeken. Jammer genoeg. We moeten afwachten, geduld hebben en hopen dat alles dan toch goed komt.

x sas

maandag 4 januari 2010

Lang geleden....


Ja mensen het is heel lang geleden dat ik nog eens iets schreef. De afgelopen tijd hoor ik tot mijn vreugde dat mensen mijn schrijvende hand missen. Joehoe!! Dat is toch leuk om te horen.

Vanaf nu zal ik weer steeds een up-date doen. Dit omdat we de afgelopen maanden heel veel hebben gepraat, hebben gedacht en vele moeilijke en makkelijke beslissingen genomen.

We zijn de afgelopen tijd weer heerlijk naar elkaar toe gegroeid. Wat fijn om te zien, te merken en te voelen dat we een geweldig huwelijk hebben. Natuurlijk gaat het met vallen en opstaan, maar gaat dat niet in elke relatie zo? ik denk van wel.

Ook hebben we de afgelopen maanden geleerd waar onze grenzen liggen naar onszelf, naar elkaar, naar anderen. Dit brengt voor ons heel veel duidelijkheid, voor anderen misschien wat onrust. Toch doen we het goed en ben ik zeker heel trots van waar we waren en waar we nu zijn.

Ook ben ik heel blij dat we de afgelopen tijd hebben ondekt dat mensen nog altijd mee leven, meedenken en meevoelen. Dat steunt ons, niets liever dan dat mensen er uit zichzelf naar vragen. En ja het antwoord is altijd confronterend voor beide partijen, soms moeilijk, soms grappig maar altijd fijn en hartverwarmend.

We kunnen ook melden dat het ''circus'' weer van start gaat. het kost enorm veel moeite, emotie, energie en angst maar we doen het nog een keer.

Vandaag heb ik de echo gehad alles is in orde. Dus morgen stoppen met de pil en donderdag de eerste injectie. Hopelijk brengt het dit keer waar we al bijna 7 jaar op hopen. We kunnen het niet alleen maar gaan er samen voor.

2009 is voorbij eindelijk het was een te lang jaar. Ik heb zin in 2010 het wordt een goed jaar voor ons en voor de lieve mensen om ons heen. Het moet gewoon!

Ik zie uit naar jullie reacties. Jullie gedachte en openheid.

Bedankt dat jullie ons weer volgen.

x sas